Obowiązujący na podstawie polskiego kodeksu pracy dwutygodniowy okres wypowiedzenia umów o pracę na czas określony został zakwestionowany przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) jako niezgodny z prawem unijnym. W wyroku w sprawie C-38/13 z dnia 13 marca 2014 r. TSUE uznał, że polskie przepisy różnicujące długość okresu wypowiedzenia w zależności od rodzaju zawartej umowy o pracę, są dyskryminujące. Wyrok wymusza wprowadzenie zmian w polskim prawie pracy. 

Wątpliwości co do zgodności polskich regulacji z prawem unijnym powstały na tle sprawy pracownicy, z którą rozwiązano stosunek pracy za dwutygodniowym okresem wypowiedzenia. Domagała się ona, aby wiążąca ją umowa na czas określony została potraktowana jako umowa na czas nieokreślony. W jej ocenie zawarcie wieloletniej umowy terminowej miało na celu obejście przepisów prawa pracy i pozbawienie jej uprawnień, jakie przysługują pracującym na czas nieokreślony (m.in. dłuższe okresy wypowiedzenia). 

W myśl art. 33 kodeksu pracy, przy zawieraniu umowy o pracę na czas określony, dłuższy niż 6 miesięcy, strony mogą przewidzieć dopuszczalność jej wcześniejszego rozwiązania za dwutygodniowym wypowiedzeniem. Natomiast inne reguły prawa pracy obowiązują w odniesieniu do umów zawartych na czas nieokreślony. Zgodnie z art. 36 § 1 kodeksu pracy, długość okresu wypowiedzenia takiej umowy uzależniona jest od stażu zakładowego i wynosi do 3 miesięcy. 

W ocenie Trybunału, takie odmienne regulacje prawa pracy dotyczące pracowników zatrudnionych na podstawie umów na czas określony i nieokreślony nie mają obiektywnego uzasadnienia. Krótszy okres wypowiedzenia dla pracujących na czas określony, którzy wykonują zadania podobne do tych wykonywanych przez zatrudnionych na czas nieokreślony, jest niezgodny ze wspólnotowym wymogiem równego traktowania. Krajowe unormowania w zakresie długości okresów wypowiedzenia są sprzeczne z Porozumieniem ramowym w sprawie pracy na czas określony, zawartym 18 marca 1999 r., stanowiącym załącznik do dyrektywy Rady 99/70/WE z 28 czerwca 1999 r. dotyczącej Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony.

Jeszcze przed wydaniem komentowanego wyroku polski rząd zapowiedział zmiany w prawie pracy, dotyczące zasad zatrudniania na podstawie umów na czas określony. Propozycje Ministerstwa Pracy zakładają m.in. ograniczenie czasu trwania umów terminowych. Proponuje się również wprowadzenie okresów wypowiedzenia umów terminowych uzależnionych od stażu pracy – tak jak ma to miejsce w przypadku umów o pracę na czas nieokreślony (art. 33 kodeksu pracy).

Warto już teraz mieć na uwadze prawdopodobne zmiany w polskim prawie pracy, a nim one nastąpią – ww. wyrok TSUE - w przypadku zawierania lub wypowiadania uprzednio zawartych umów terminowych Jeśli są Państwo zainteresowani szczegółowymi informacjami w tym zakresie lub innymi zagadnieniami z obszaru prawa pracy, chętnie służymy pomocą. Nasi adwokaci i radcowie prawni oferują doradztwo prawne także w innych dziedzinach. Są dostępni dla Państwa w biurach Rödl & Partner: Gdańsk, Gliwice, Kraków, Poznań, Warszawa, Wrocław.